آقای صفر و نیم

رویای ناپلوئونی

توي خونه خاله آقاي صفر و نيم در مورد شخص آقاي صفر و نيم يک قانون وجود دارد : تعارف بي تعارف . يعني يه جورايي من نقش صاحبخونه رو دارم و باز کردن بي اجازه در يخچال و در کابينت ها و در قوري و در حموم (نه نه !! اين يکي اجازه ميخواد ) جز احکام شرعيه مباح شمرده ميشه بلکه در مورد يخچال مستحب موکد . حالا تصور کنيد بعد از يک هفته مراقبه نفس و لب نزدن به حتي يک عدد قند سفيد من وسط آشپزخانه خاله ام اينها وايسادم و دارم با يک جعبه شيرني ناپلوئوني پدر مادر دار عشقبازی و عبادت ميکنم (مگه نميگن نگاه به پدر و مادر عبادته ) . منو بگي !!! يه دستم تو جيب سوئيشرتم دارم توت خشک هايي که جايگزين قند و شيريني کرده ام را لمس ميکنم . يه دستم هم سيلاب لب و لوچه رو پاک ميکنم . لامصب اين چه استعدادي است که من دارم . جوانهاي مردم ميشوند استعداد درخشان فيزيک ، استعداد درخشان نجوم ، و در انزل درجات استعداد درخشان مخ زني و استعداد درخشان کمر باريکي اونوقت ما ميشيم استعداد درخشان چاقي . مطمئن بودم که به اندازه حجم اون ناپلوئوني مکعب مستطيل (مساحت قاعده در ارتفاع ) به چربي هاي دور شکم و دور جاهاي ديگرم ! اضافه ميشود . (منظورم لپ و غب غب (قب قب)است ها يه وقت فکر هاي ديگه نکنيد) .

بنابر اين تصميم گرفتم از ترفند هاي روانشناسي استفاده کنم و چشمام رو ببندم و برم تو رويا و يوگا و منگا و اين اشعار پست مدرن . هان !! خوب که دقت ميکم مثل اون فيلمه يه سفينه بزرگ روي شهر سايه ميندازه . اما سفينه گرده و در واقع يه کيک گنده است . چون من خودم خالق رويام مردم رو ميفرستم سيزده به در تا خداي نکرده مزاحمي نداشته باشم . بعد سفينه ميشينه وسط ... آخه کجا بشونمش ! چه غلطي کردم گفتم اندازه يه شهره . آقا جون اندازه استاديوم آزاديه . ميشونمش تو استاديوم آزادي و خودم ميرم يه پنج دقيقه اي از تو vip به عظمت و اقتدار اين هيولاي خامه اي نگاه ميکنم و بعد از راهرو رختکن اينوري ميرم تو زمين . چون روياست عشقم ميکشه هيچ استعداد درخشان کوفتي نداشته باشم و هيکلم هم باشد مثل .. مثل .. مثل جووني هاي آرنولد (چه غلطا) و به همون دليل مذکور يه خرابه پشت معده ام تعبيه کردم که هر چي اضافه اومد اونجا خالي کنم 9 شب آشغالي بياد ببره . اووهه يه لايه صورتي خامه اي ميبينم . بلندي به درازاي ديوار چين . من هم احساس ميکنم که صفر ونيم کاپرفيلد هستم و خودمو ميزنم تو خامه ها و لايه اول رو رد ميکنم .( حالا به اين که با تونل زدن تو کيک غول پيکر ريزش ميکنه رو سرم و هوا از کجا ميارم و اين حرف ها کار نداشته باشيد . مشکل خودمه ) لايه دوم شکلاتيه . لايه سوم دوباره صورتي خامه اي با خال خال هاي قرمز و گيلاس اضافه، لايه چهارم با تعجب ميبينم که يه لايه نازک نون بربري ه . ساعتها مشغول حفر تونل براي رسيدن به مرکز زمين ، ببخشيد اون که يه فيلم بود ، به مرکز کيک هستم . ارسطو وار به جمع شدن چربي هاي بي تربيت توي خرابه هه ميخندم و نگران ماهيانه آشغالانسي ها هم نيستم چون روياست و حال ميکنم ماهيانه ندم . بعد ساعت ها سير و سلوک به مرکز کيک ميرسم .

آنجا يه جعبه ناپلوئوني موجود است که هر کدامش براي خفه کردن يک عمله افغاني کافيست . دست هايم را پشت سرم حلقه ميکنم و مثل مسابقات قديمي ماست خوري سعي ميکنم خودم را با ناپلوئوني ها خفه کنم که يهو کيک غيب ميشه و کريم باقري رو ميبينم که داره از رو نقطه پنالتي اونور زمين به دروازه اونوري گل ميزنه .پس بگو اون بربري وسط کيک من چي کار ميکرده . دوزاريم ميافته که روياهاي من و کريم باقري تداخل داره و تف به صاحاب اين مخابرات که هميشه سيم رو سيمه . يهو خودمو وسط آشپزخونه خالم ميبينم و کماکان جعبه شيرني زليخا وار "هيت لک " ميگويد و ميخواهد خودش را بر من عرضه کند و من هم يوسف وار اصرار دارم که "معاذ الله انه ربي احسن مثواي" که لامصب اين نفس لوامه (یا همان نفس نپاله : نفسی است که انسان را به ناپلوئونی وسوسه میکند) از پايين سيخونک ميزند که "پدرم روضه ي رضوان به دو گندم بفروخت ... نا خلف باشي اگر به يه ناپلوئوني نفروشي؟ " و شما هم که ميدانيد ترک شيرينيجات از ترک سيگار هم بد تر است . سيگاري ها لااقل يه آدامس نيکوتيني دارند . اما ما چي ؟ توت خشک اصلا آدم را نئشه نميکند و سر دل آدم را هم نميگيرد . شايد بعدا چيز هايي مثل ناپلوئوني دو نيم درصد چربي اختراع شد ، اما من که تا اون موقع دوام نميارم . لاجرم نداي " بيا منو بخور" هاي اون لاکردار رو لبيک گفتم و به طرفه العيني قلندر وار توت خشک ها رو غلاف کردم و با نثار يک فاتحه آبدار به روح روان مرحوم مغفور ، شادروان ، تازه گذشته ، ناپلوئون ، بکردم آنچه نبايد ميکردم .

وقتی تب می‌کنم زبانم باردار می‌شود،
واژه‌هایم همواره در تب به دنیا می‌آیند...
آنقدر نگران از دست ندادن پولهایش است اسمش را گذاشته‌ایم آقای نری‌مانی!

از مهدی استاد احمد

ای برادر تو همان اندیشه ای مابقی پوست و پیاز و دنبه ای!

از سیب زمینی خورها

غزل سعید بیابانکی / در باغ ديوانه خانه جبران خلیل جبران/ برهان قاطع در حدوث آفرینش لیلی و مجنون نظامی/ در بهار چخوف / سخن در عشق عشاق نامه عبید زاکانی/شرحی بر قصیده جمیله هوشنگ گلشیری / نزديک مرزون آباد جلال آل احمد / صافارانیموس آقای صفر و نیم /انتخاب سوپي اثر اُ هنری

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم آذر ۱۳۸۸ ساعت 9:0 توسط آقای صفر و نیم |

اول دبستان که بودم روز بعد ازاینکه اعداد يک تا نه رو ياد گرفتم خانم معلم یه صفر گذاشت جلوی یک و گفت به این میگن ده. ولی هیچ توضیحی در مورد صفر نداد .اون اولين روزي بود که با مظلومیت صفر آشنا شدم .تا قبل از کلاس اول راهنمايي مفهوم صفر واقعا برام مجهول بود . مفهوم بستن صفر تلفن رو ميفهميدم ولي مفهوم جمله ي : حميد صفر تا سيب دارد يه معماي بزرگ بود . اول راهنمايي يه روز آقا معلم گفت بچه ها اعداد منفي هم داريم . اونجا بود که مفهوم حميد منفي دو تا سيب دارد رو فهميدم :يعني حميد دو تا سيب خواهر کوچيکش رو کش رفته و بايد از سهم ميوه فرداش دو تا سيب به خواهرش پس بده . ولي هرکاري ميکردم صفر مغزم رو باز کنم ، نميشد . بعد ها فهميدم که اين صفر خيلي دردسر سازه مثلا نميشه عددي رو بهش تقسيم کرد .بعد ها معلم هاي رياضي سوم دبيرستان خيلي تلاش کردند که مرا مجاب کنند حد صفر مثبت با صفر اصلي تومني صنار فرق داره. وارد دانشگاه هم که شدم همون روز اول سر کلاس مباني برنامه سازي استاد گفت : منطق شما ها صفر و يکه .راستش خيلي خوشحال شدم که فرصت بيشتري براي معاشرت با اين مجهول نازنين رو دارم . اما دو سال بعد سر کلاس مدار فهميدم که اين يک يعني ولتاژ بالا و صفر يعني يه ولتاژ نزديک صفر . و اين ابهام کماکان ادامه دارد .اگر عدد دو رو به توان شش برسوني ميشه سال تولدم .از کنار گذاشتن صفر ها و يک ها نون در ميارم .مهندس نرم افزارم ولي معماري رو ترجيح ميدادم. اما ارشد مدیریت فناوری اطلاعات خوندم. بعضي وقتا شعر ميخونم بعضي وقتا نميخونم .عکس يه سري دانشمند معروف و غير معروف و يه سري فيلسوف ديوانه و غير ديوانه روي در اتاقمه . عکاسي رو دوست دارم اما فقط دوست دارم.يه زماني اگه ازم غافل ميشدي کوله پشتيمو برميداشتم ميرفتم تو دل کوه هاي شمرون روز و شبم نميشناختم. عاشق پياده روي هاي طولانيم .معتقدم بهترين شغل دنيا رو معلم هاي انشا دارن به شرط اينکه اگه يه دانش آموز به جاي نوشتن بديهيات تکراري يه مطلب از سروش کودکان رو جاي انشا تحويل داد به روش نيارن .برنامه نويسي با کامپايلر هاي عهد بوق رو دوست دارم .از نوشتن خسته نميشم ولي بعضي وقتا از تايپ کردن چرا .سالهاست سعي ميکنم سنتور ياد بگيرم ولي اگه حسني جمعه رفت مکتب منم سنتور ياد ميگيرم .از پيچيدگي متنفرم . دلم ميخواد همه چي ساده باشه تا بتونم خودم پيچيدش کنم اون موقع از اون پيچيدگي خوشم مياد .سعي ميکنم دچار عوام زدگي نشم ولي بعضي وقتا مجبورم مثل همه باشم .مادرم رو خيلي دوست دارم . خوشبختانه برادر ندارم . متاسفانه خواهري هم ندارم که تو بچگي موهاشو کشيده باشم . البته خواهري که تو بچگي موهاشو نکشيده باشم هم ندارم . تک فرزندي خيلي بده و عمرا هيچوقت دوستان آدم جاي خواهر برادر رو پر نميکنن .دلم ميخواد حداقل تا سال دو هزار و پنجاه زنده باشم تا مسابقه فوتبال ربات ها و انسانها رو تو فينال جام جهاني ببينم . هميشه دلم ميخواست يه دانشمند معروف بشم . از اونا که اسمشون ميره تو تاريخ علم . حالا اگه نشد حداقل تو کتاب تاريخ دوم دبيرستان بره.اگه اونم نشد حداقل صفحه دوم کتاب درسي تو ليست مولفين اسمم باشه .به فلسفه ي وجودي هر مفهوم منطقي واقعا علاقه دارم . مثلا همين صفر مذکور .آخر يکي نيست يه من بگويد "حميد صفر تا سيب دارد" يعني چي ؟ صفر و نيم نام رندانه ایست براي پاسخ به اون دانشجويان صنايع و عمران که تو دانشگاه تا مارو ميديدن ميگفتن: اينا جز صفر و يک هيچي سرشون نميشه . البته بندگان خدا یه جورایی حق داشتن مثلا همین آدرس وبلاگ رو ببین . تو نگاه اول یه مشت صفر و یکه ولی اگه بشینی حساب کنی معادل باینری سال تولدمه . سفر رو دوست دارم منتها ، با رفيق خوش سفر و جيب پر و دل خوش و چند تا چيز ديگه.به خودم قول دادم که دهه آخر عمرم رو صرف ايرانگردي و جهان گردي کنم اما يکي از بزرگترين دغدغه هام محاسبه دهه آخر عمرمه. معتقدم اساتید مدار منطقی اشتباه میکنند که فاصله بین گذار از صفر به یک رو هیچ در نظر میگیرند در حالیکه زمان مفهومی پیوسته است و حتی منطق صفر و نیم هم در جهان هستی جای خودش را دارد حتی اگر در مرحله گذار باشد و کسری از کسر های ثانیه هم دوام نیاورد .در باره بودن يا نبودن با مرحوم مغفور رنه دکارت موافقم و از طرفي به قول اميلي ديکنسون

"I am NOBODY"

اما من معتقدم صفر بودن خيلي سخته . هيچکس بودن از آدم سلب مسئوليت ميکنه ولي کسي بودن مسئوليت زاست . من ترجيح ميدهم تمام مسئوليت ها را قبول کنم ولي هيچوقت صفر نباشم .حتي اگر صفر و نيم باشم .

نزاع صفر و یک های ایده آلیست در مزرعه باینری

رویای ناپلوئونی

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

برچسب‌ها

پیوندها